بدترین و بهترین

بسم الله الرحمن الرحیم

بدترین و بهترین

دنیای امروز به گونه ای می باشد که غالب انسان ها درس میخوانند و با سواد هستند و از اکثر چیزها آگاهی اجمالی دارند. با این وجود علمی کهانسان ها فرا می گیرند از یک منظر می توان به دو دسته تقسیم کرد، یکی علوم بی ارزشو دیگری علوم با ارزش می باشد.

باید گفت هر علمی که تنها لقلقۀ زبان بوده و خالی از عملباشد قطعاً از بی ارزش ترین دانش هاست، چون از طرفی برای صاحبش ایجاد مسئولیت میکند و از طرفی چنین عالم هایی منافق هستند، زیرا زباناً علمی را می گویند که درعمل به آن علوم پشت کرده اند و از طرفی هم چنین عالم هایی در نظر مردم منفور میباشند زیرا مردم این نکته را می گویند که اگر این عالم راست می گوید چرا خودش عملنمی کند و به این دلیل مردم به این گونه عالم ها اعتماد ندارند.

حضرت علی(علیه السلام)می فرمایند:( أوضَعُ العِلمِمَا وُقِفَ عَلَی اللِّسَانِ، وَ أرفَعُهُ مَا ظَهَرَ فِی الجَوَارِحِ وَ الأرکَانِ؛بی ارزش ترین دانش ها آن است که تنها بر زبان متوقفشود و در عمل ظاهر نگردد و پرارزش ترین دانش ها آن است که در اعضا و ارکان بدنآشکار شود. و دارنده اش آن را در زندگی خود به کار بندد).¹

در مقابل علمای بی عمل، عالم های با عمل هستند که آثار علمو دانش در اعضا و ارکان آنهاظاهر است و در دیدگاه همۀ مردم مورد اعتماد و احترامبوده و در نزد خدای خویش رو سفید می باشند.

در نتیجه باید گفت هر عالم که غیر علم خودش عمل کند مانندجاهل سرگردانی می شود که هیچ گاه از جهل خودش به خود نمی آید، بلکه حجّت خدا بر اوبزرگ تر بوده و حسرتش بیشتر می باشد.

منابع:

1.مصادرنهج البلاغه،ج4،ص88.

2.کتاب پیام امام امیرالمؤمنین(ع)،ج12،ص541.