خنده مستانه

بسم الله الرحمن الرحیم

خندۀ مستانه

جنینی که از مادر متولّد می شود تازه زندگی کردنش در دنیاآغاز شده و در راه زندگی دنیایی قدم می گذارد، همین کودک صغیر با گذشت زمان کبیر وپیر خواهد شد و نمی تواند جاودانه در این دنیا زندگی کند و با هر نفسی که می زندقدمی به سوی سفر بدون بازگشت نزدیک خواهد شد.

امام علی(علیه السلام) وقتی در تشییع یکی از مؤمنان شرکت کرده بودند صدای خندۀکسی را شنید و فرمود:( کَأنَّ المَوتَ فِیهَا عَلَی غَیرِنَاکُتِبَ، وَ کَأنَّ الحَقَّ فِیهَا عَلَی غَیرِنَا وَجَبَ، وَ کَأنَّ الّذِی نَرَیمِنَ الأموَاتِ سَفرٌ عَمَّا قَلِیلِ اِلَینَا رَاجِعُونَ؛ گویی مرگ در دنیا بر غیر ما نوشته شده و گویی حق در آن برغیر ما واجب گشته و گویی این مردگانی را که می بینیم مسافرانی هستند که به زودی بهسوی ما باز می گردند).¹

باید گفت که بعضی کارهای ما نشان گر آن است که مرگ فقط مالدیگران است و ما حیات جاویدان داریم و گمان می کنیم که تشییع جنازه مانند بدرقهکردن مسافرانی است که به زودی پیش ما می آیند حال آنکه سفر مرگ سفری جاویدان وبدون بازگشت خواهد بود و رنج جدایی از عزیزان از دست رفته ابدی می باشد.

از این رو، زمانی که انسان در مجلس تدفین یکی از دوستان یاآشنایان شرکت می کند باید توجه داشته باشد که روزی چنین برنامه ای را هم برای خودشخواهند داشت پس باید از همین الان به فکر چنین روزی باشیم نه اینکه خندۀ مستانه سرداده و همۀ واقعیت ها را فراموش کنیم.

منابع:

1.مصادرنهج البلاغه،ج4،ص110-112.

2.کتاب پیام امام امیرالمؤمنین(ع)،ج13،ص22.