سرچشمۀ غالب بدبختی ها

بسم الله الرحمن الرحیم

سرچشمۀ غالب بدبختی ها

تمام انسان ها در دنیا تلاش و کوشش می کنند تا مالی بدستبیاورند و با وجود آن مال به راحتی زندگی را سپری کنند، حال اگر کسی با وجود اینهمه اموالی که در اختیار دارد فقیرانه زندگی کند مردم از این گونه افراد بدشان میآید و به او بخیل می گویند و همین بخل سرچشمۀ غالب بدبختی های بشر می باشد.

حضرت علی(علیه السلام) می فرمایند:( عَجِبتُ لِلبَخِیلِیَستَعجِلُ الفَقرَ الَّذِی مِنهُ هَرَبَ، وَ یَفُوتُهُ الغِنَی الَّذِی اِیَّاهُطَلَبَ، فَیَعِیشُ فِی الدُّنیَا عَیشَ الفُقَرَاءِ؛ وَ یُحَاسَبُ فِی الاخِرَۀِ حِسَابَ الأغنِیَاءِ؛ از بخیل تعجب می کنم که به استقبال فقری می رودکه از آن گریخته و غنایی را از دست می دهد که طالب آن است. در دنیا همچون فقیرانزندگی می کند ولی در آخرت باید همچون اغنیا حساب پس دهد).

باید گفت که افراد بخیل تنها نسبت به افراد دیگر بخیل نمیباشند بلکه در غالب موارد نسبت به خودشان هم بخیل اند چون با اینکه ثروت زیادیدارند زندگی سخت و فقیرانه برای خودشان ایجاد می کنند. این گونه افراد همواره بهدنبال ثروت بیشتر در آینده می باشند حال آنکه غنا و بی نیازی امروز را از دست میدهند چون که از ثروت خود بهره ای نمی برند.

از طرف دیگر این گونه افراد بخیل در روز قیامت باید در صفاغنیا باشند و حساب و کتاب اموالشان را پس دهند حال آنکه در دنیا از نظر زندگی درصف فقیران بودند؛ به این معنا که مشکلات غنا را دارند؛ امّا از مواهب آن بی بهرهمی باشند.

از این رو، باید در جواب کسانی که می گویند( این سخناندربارۀ تمام بخیل هایی است که دربارۀ خودشان بخل می ورزند؛ ولی افراد بخیلی کهبخلشان نسبت به دیگران است و خودشان مرفّهانه زندگی می کنند مشمول این سخنان نمیباشند) می گوییم که تجربه نشان داده است که اکثر افراد بخیل به خویشتن هم بخیلهستند و با این صفت بخل ایمان محکمی به سخا و عطای خداوند حکیم ندارند.

منابع:

1.مصادرنهج البلاغه،ج4،ص113.

2.کتاب پیام امام امیرالمؤمنین(ع)،ج13،ص49-50.