نشانه غفلت از مبدا

بسم الله الرحمن الرحیم

نشانۀ غفلت ازمبدأ

تمام انسان ها روزی از مادر متولّد می شوند و قادر نیستندهیچ کاری انجام دهند و توانایی ندارند که خیری را جلب کرده و ضرری را دفع کنند، کهاین انسان با گذشت زمان پیر می شود و غالباً در حالت پیری هم مانند کودکان خواهد شدو در نهایت می میرد. حال همین بشری که با این گونه برنامه ها رو به روست گاهی خودرا برتر و بالاتر از دیگران می بیند و بسیار متکبّر می شود.

امام علی(علیه السلام)می فرمایند:( عَجِبتُ لِلمُتَکَبِّرِالَّذِی کَانَ بِالأمسِ نُطفَۀً، وَ یَکُونُ غَداً جِیفَۀً؛ از متکبری که دیروز نطفه ای بی ارزش بوده و فردا مردارگندیده ای است تعجّب می کنم).¹

باید گفت که تکبّر و خود را بزرگ شمردن و برتر دانستن یکیاز نشانه های غفلت به مبدأ و پایان عمر است و اگر هر انسانی به مبدأ و پایان خودشنگاهی کند این تکبّر از او زایل خواهد شد. این انسانی که امروز در نهایت قدرت است نبایدفراموش کند که روزی نطفۀ بدون ارزشی بودهاست و مهم تر از آن نباید یادش برود که با گذشت چند روز تبدیل به مردار گندیده ایمی شود که مردم از آن فراری می شوند و می گویند: سریعتر او را دفن کنید تا فضایخانه یا کوچه و بازار آلوده نشود.

از این رو، راه درمان تکبّر آن است که هرگاه انسان را غرورگرفت برای از بین رفتن آن به گذشته و آیندۀ خودش نگاهی بیندازد و به قبرستان هاسری بزند و ببیند که عاقبت افراد متکبّر چه می شود.

منابع:

1.مصادرنهج البلاغه،ج4،ص113.

2.کتاب پیام امام امیرالمؤمنین(ع)،ج13،ص51.