هشدار دهنده

بسم الله الرحمن الرحیم

هشداردهنده

انسان در زندگی خود با افراد بسیاری دوست می شود و از آنهاپیروی می کند که برخی از این دوستان خوب بوده و برخی بد هستند حال در این صورتانسان باید بداند که دوست بد به انسان ضربه های جبران ناپذیری خواهد زد و با پیرویکردن از او در سیاهی بدبختی ها فرو می رود.

امام باقر(علیه السلام)می فرمایند:( اِتَّبِع مَنیُبکیکَ وَ هُو لَکَ ناصِحٌ وَ لا تَتَّبِع مَن یُضحِکَکَ وَ هُو لَکَ غاشٍّ ؛ از کسی پیروی کن که تو را می گریاند ولی خیر خواه توست ازکسی که تو را می خنداند اما به تو دروغ می گوید و حقایق را وارونه نشان می دهد،پیروی مکن).¹

باید گفت کسانی که انسان را نسبت به پیروزی ها دلگرم میکنند و هم انسان را از خطرات آگاه می سازند دوستان خوبی هستند، بلکه گاهاً اتفاقمی افتد که هشدار دادن به خطراتی که انسان را تهدید می کند اثرش مهمتر از بشارت هاباشد چون شخص بشارت دهنده به کارهای نیک زیادی بشارت می دهد، که تغییری در سرنوشتانسان نخواهد داشت؛ امّا شخص هشدار دهنده و برحذر کننده قبل از خطر هشدار می دهد ودر غالب موارد موجب برطرف شدن خطرات مهمی می گردد.

بنابراین انسان نباید در زمان بر حذر داشتن و هشدار دادنکسی نسبت به خطرات ناراحت شود، بلکه باید همین هشدار را به منزلۀ یک بشارت به حساببیاورد.

منابع:

1.کافی،ج2،ص638،ح2.

2.کتاب پیام امام امیرالمؤمنین(ع)،ج12،ص367.