زینت فقر و غنا

بسم الله الرحمن الرحیم

زیبایی و زینت فقر و غنا

در تمام جوامع بشری اگر نگاه کنیم، در می یابیم که گروهی ازمردم ثروتمند و غنی بوده و در مقابل گروهی هم فقیر و نیازمند کمک دیگران می باشندکه هر کدام از اینها وظیفۀ خاصی دارد.

باید گفت که شخص فقیر را آفات مختلفی تهدید می کند که ازجملۀ این آفت ها به سوی اموال مشکوک و حرام دست بردن و با خواری و ذلّت از دیگراناظهار حاجت کردن و ناشکری کردن در برابر خداوند و موارد دیگری که باید فقیر ازآنها دوری کرده و عفّت پیشه کند. حال اگر همین فقیر صاحب روحیۀ عفّت بوده و خویشتندار باشد آلودۀ حرام نخواهد شد و ناشکری نمی کند و دست نیاز به سوی انسان ها ی پستدراز نخواهد کرد، که همین خویشتن دار بودن و عفّت پیشه کردن هنگام فقر زینت شخصفقیر است.

امّا در نقطۀ مقابل انسان های فقیر، انسان های ثروتمند هستندکه آنها هم باید در مقابل آن همه نعمت که خدا به آنها داده است شکرگذاری کنند؛البته نه فقط شکر لفظی بلکه باید شکر عملی نعمات را به جا بیاورند که همین شکرعملی بهترین زینت برای ثروت و غنا می باشد.

پس ثروتمندانی که شکر عملی ثروت را به جا می آورند، به افرادنیازمند کمک کرده و در کارهای خیر سرمایه گذاری می کنند و به افراد فقیر ونیازمندی که وام می خواهند وام می دهند و به تمام کسانی که درخواستی نمی کنند وفقیر هستند به طور مخفیانه کمک می کنند و با این کارها شکر ثروت خود را به جا میآورند. البته این نکته روشن است که اگر شخص ثروتمند طغیان گر شده و راه بخل را پیشگیرد و به کسی کمک نکند و غرق در شهوات شود، در نگاه همۀ مردم منفور خواهد شد.

از این رو، همۀ انسان ها باید نعمت های الهی را شکرگوباشند، امّا این شکر عملی بر تمام کسانی که نعمت بیشتری در اختیار دارند بهتر بودهو لازم تر است.

منبع:

1.کتاب پیام امام امیرالمؤمنین(ع)،ج12،ص409.