چراناامیدی؟

بسم الله الرحمن الرحیم

چرا ناامیدی؟

خداوند در وجود و درون هر انسانی دو نیرو قرار داده است کههر کدام از دو نیرو انسان را به سویی می کشاند یکی از این دو نیرو انسان را بهطرف خوبی ها سوق می دهد و دیگری انسان را به سوی بدی ها و گناهان می کشاند،اکثر انسان ها مغلوب نیرویی هستند که به بدی ها امر می کند و انسان با اطاعت کردناز آن مرتکب گناه می شود و در صورتی که از روی جهالت و نادانی مرتکب گناه شد بایدتوبه و استغفار کرده و از خداوند طلب بخشش و عافیت کند و از رحمت واسعۀ الهی ناامید نشود.

حضرت علی(علیه السلام)می فرمایند:( عَجِبتُ لِمَنیَقنَطُ وَ مَعَهُ الاِستِغفَارُ؛ در شگفتم ازکسی که نومید می شود در حالی که استغفار با اوست).¹

نکتۀ روشنی که همه آن را می دانیم آن است که یکی ازبزرگترین گناهان ناامیدی از رحمت خداوند است، چون هر کس از رحمت خدا ناامید شودهیچ ابایی از انجام گناهان نخواهد داشت و این گونه به خود تلقین می کند که خداونددیگر من را نمی بخشد و من غرق در گناه شده ام و دیگر راه بازگشت برایم نیست.

حال آنکه باید دقت کنیم که ناامیدی خطرناک ترین راه نفوذشیطان در دل انسان می باشد و با این ناامیدی او آلودۀ هر گناهی می شود.

از این رو، باید توجّه داشت که خداوند همیشه درهای توبه واستغفار را به روی تمام بندگانش باز گذاشته و هیچ گاه آنها را از رحمت خود ناامیدنمی کند.

منابع:

1.مصادرنهج البلاغه،ج4،ص83.

2.کتاب پیام امام امیرالمؤمنین(ع)،ج12،ص515.