نمی دانم

بسم الله الرحمن الرحیم

نمی دانم

هر انسانی که از مادر متولّد می شود تهی و خالی از علم وآگاهی می باشد و هیچ گونه علمی ندارد و این علم و آگاهی را بعد از بزرگ شدن میتواند کسب کند و یاد بگیرد. حال این فرد هر اندازه تلاشش بیشتر باشد علمش نیززیادتر خواهد بود ولی نمی تواند تمام علوم را فراگرفته و متخصّص در همۀ علوم باشدبلکه فقط در بعضی از علم ها می تواند تخصص داشته باشد در مقابل انبیاء و اولیاء و امامان هستند کهبه خواست خداوند در همۀ علوم و رشته ها تخصص داشته و احاطۀ کامل به تمام حقایقدارند و فقط آنها هستند که به هر سؤالی پاسخ می دهند ولی مردم عادی قادر به پاسخدادن به هر سؤالی نیستند پس باید در جواب سؤال هایی را که نمی دانند بگویند نمیدانم.

حضرت علی(علیه السلام)می فرمایند:( مَن تَرَکَ قَولَلَا أدرِی أُصِیبَت مَقَاتِلُهُ؛ کسی که جملۀنمی دانم را ترک کند مواضع آسیب پذیر خود را در معرض ضربه های خطرناک مخالفان قرارداده است).¹

باید گفت که هر کس کلمۀ نمی دانم را ترک کند به هلاکت خواهدافتاد و این هلاکت یا جنبۀ دنیوی دارد مثل آنجایی که سخنان نسنجیده یا خطر آفریناست و یا جنبۀ اخروی دارد، مثل آنجایی که سخنان شخص به آبروی مردم لطمه بزند و یاسخنانش مردم را گمراه کند.

از این رو، باید انسان گفتن (نمی دانم) را یاد بگیرد، چوناگر بگوید (نمی دانم) به او یاد می دهند تا بداند و اگر بگوید (می دانم) از اوسؤال می کنند و جواب را نمی داند و رسوا می شود.

منابع:

1.مصادرنهج البلاغه،ج4،ص82.

2.کتاب پیام امام امیرالمؤمنین(ع)،ج12،ص507.