متوقف کننده

بسم الله الرحمن الرحیم

متوقّف کننده

انسانی که در دنیا زندگی می کند نمی تواند تا ابد زنده باشدبلکه حتماً روزی می میرد و از این دنیا به دنیای دیگر می رود. که از آیات و روایاتاستفاده می شود که در دنیای دیگر که همان آخرت است حساب و کتابی وجود دارد و هر کسآنچه را در این دنیا کاشته است در آنجا برداشت می کند.

از همین باب امام علی(علیه السلام) می فرمایند: (طُوبَیلِمَن ذَکَرَ المَعَادَ،وَعَمِلَ لِلحِسَابِ؛خوشا به حال کسی که پیوسته به یاد معاد باشد و برای روز حساب عمل کند).¹

باید گفت زمانی که واژۀ معاد به کار برده می شود انساندنیایی را تصوّر می کند که در آن اعمال انسان سنجیده شده و نامه های اعمال به دستافراد می باشد؛ که گروهی نامۀ عملشان به دست راستشان است که همان نیکوکارانند وگروهی هم نامۀ عملشان به دست چپشان است که همان بدکارانند، در این حالت همه ازسرنوشت خودشان نگران بوده و اضطراب حکمفرماست و در این روز تمام اعضای بدن انسانبر اعمالش چه خوب و چه بد در دادگاه عدل الهی شهادت می دهد و در این حال نیازی بهشهادت فرشتگان الهی نیست، هر چند آنها هم شهادت و گواهی بر اعمال انسان خواهند داد.

از این رو، هر انسانی این دادگاه عظیم الهی را باور داشتهباشد و دائماً به یاد آن باشد دیگر سراغ گناه و ظلم و فساد نخواهد رفت، چون اینگونه ایمان قوی داشتن انگیزۀ عمل می باشد و اگر لغزشی از آن انسان سر بزند فوراًتوبه خواهد کرد و سعی در جبران آن نقص دارد.

منابع:

1.مصادرنهج البلاغه،ج4،ص40و41.

2.کتاب پیام امام امیرالمؤمنین(ع)،ج12،ص293.